Fısılda artık Hünkârim! Susarsan yok olacağım. Konuş ki yangınımla var olayım! Dokun sözcüklerime, hayat bulsun romanım. Çünkü sensin eksikliği satırlarımın... Ben seni yazmak için seçilmiş hattat! Parmaklarıma tutuşturulan kalemin mürekkebinin renginde aşkın kanı...Yazmayı bıraksam kimse adının içimdeki aşkına dokunamayacak... Yine ne garip Hünkârim, seni yazmasam hattatlığım yarım kalacak...Beni kimse anlamayacak. Dahası adımı kimse bilmeyecek...Bir fetih kitabı yazacaktım, kaftanına kapandım. Rüyan ile sinandım... Ağır sinandım. Gözlerimde fırtınalı deniz...Sağ yanımda surlar, sol yanımda aşk... Üstümde bulut... Refakatımde fethi müjdeleyen Akşemseddin'in sesi... İçimde sehla bakışlarının dokunduğu kuyu...Her şey kuyuya dokundu...Ben susuyorum şimdi, sen konuş Sultanım!Ne olur anlat Hünkârim, aşk ile zafere varsın bakışlar
