Een fluistering uit de Bron:wortel in de stilte van je wezen.Voed jezelf met het ritme van de Aarde,en groei door je over te geven aan het nu. In het kunstwerk ontvouwt zich een vrouwelijk wezenhalf mens, half kosmische herinnering.Haar vleugels zijn geopend, niet om te ontsnappen,maar om te herinneren dat zij altijd al gedragen werd.Wit en goud verweven zich als zuiver bewustzijn en goddelijke kracht. Haar lichaam is een bloem in bloei,de yoni als heilige poort waar creatie ademt,waar leven zichzelf vorm geeft.Hier ligt geen schaamte, maar oerwijsheid.Geen begin of einde alleen cyclische waarheid. Het gouden symbool in haar centrumspreekt van oneindigheid, van verbinding,van de levensstroom die door alles heen beweegt.Onder haar rust de Flower of Life,zacht maar onwrikbaar aanwezig de geometrie van het universumdie ook in jouw cellen pulseert. De kroon en het derde oog herinneren aan innerlijk weten,aan leiderschap dat niet overheerst maar belichaamt.Zij staat met open armen tussen hemel en aarde,een levend ankerpunt van balans. Te bloeien is te herinneren:dat jij één bent met de cyclus,met de seizoenen, de sterren,met ontstaan en loslaten. Je vleugels ontvouwen zich niet door doen,maar door zijn.Licht herkent licht. Jij bent niet afgescheiden.Jij bent de bloem én het zaad.De stilte én de expansie.Het middelpunt van het heilige geheel. Jij bent de sacred center.Jij bent de hele cirkel.Jij bent Bloom Within.
