Het Brahms-project met het Orchestre Révolutionnaire et Romantique in 2007 was een opwindende onderneming: een grondige herwaardering van Brahms’ klankwereld, zowel in termen van historische instrumenten als een studie van het overgebleven bewijs van de uitvoeringspraktijk. Dus waarom dan 18 jaar later een tweede opname? In de eerste plaats omdat deze symfonieën groenblijvend zijn – wonderen op het moment dat ze ontstonden en elke keer dat je ze tegenkomt enorm uitdagend zijn. Ten tweede omdat Gardiner een behoefte en een persoonlijke uitdaging voelde om voort te bouwen op die baanbrekende eerdere ervaring. Ook wilde hij de bevindingen en interpretaties uit breiden naar werken met een modern instrumentorkest. Vooral met zo’n onderscheidend, flexibel en enorm talentvol orkest als het Koninklijk Concertgebouworkest lukt dat zeker.
