Bu romanda herkesin gozleri lacivert. Hiç lacivert goz gormedim ama lacivert gozleri severim. Lacivert gozlerin derinliklerinde, bilinmeyen diyarlardan maceraperest seyyahlar?n getirdi?i anlamlar yatar. Bence tabii...D??ar?da c?v?lt?l? bir ilkyaz gune?i, tazelenen ve yeniden do?an dunyan?n ye?illikleri ustune, i?veli bir sal?nt?yla s?cac?k alt?n tozlar? serpi?tiriyor. Ben, senin için ey kari, bir roman yaz?yorum. Kap? çal?n?yor. Kim geldi acaba? Kimi istersem, kimin ismini yazarsam o gelir, Yazman?n bu yarar? var i?te, kuçuk bir i?aretle, can?m?n istedi?ini getiririm. ?stersem fikrimi de?i?tiririm, Kim ne yapabilir? Hadi bakal?m, kap?n?n zili çalmad?, gelen giden yok. Tamam m??Yoo, tamam de?il, çunku fikrimi yeniden de?i?tiriyorum, zil çal?yor ve Ali, yani karde?im geliyor. Kar??mdaki koltu?a oturuyor, biryandan da onumdeki k??tlarla daktilo makinesine ?oyle bir goz at?yor. "Ne yap?yorsun?" "Roman yaz?yorum."Haks?z yere azarlanm?? bir çocuk gibi, bir an irkilerek anlamadan bak?yor yuzume. "Niye?"
