In het zachte schijnsel van de goede maan ontwaakt hij/zij uit een schelp, een sluimerende kracht die eeuwenlang in stilte heeft gewacht. Uit de oren ontspruiten vleugels, licht en teder, klaar om de grenzen van de wereld te overschrijden. Rond het hoofd cirkelt de maan, vol mysterie en balans, terwijl het water alles omhult en de vissen rondom dansen in harmonie met deze energie. In de kern leeft de innerlijke slang, een oeroude gids van transformatie. Haar/zijn bewegingen zijn zacht maar krachtig, een fluistering die verhalen draagt van wedergeboorte en van de scheppende kracht die door ieder wezen stroomt. Ze/ hij roept de creatiekracht wakker, de vurige kracht die verborgen lag in stilte en wachten, en nodigt uit alles los te laten wat niet langer dient. Elke beweging, elke blik, elke fluistering wekt herinneringen aan je eigen magie. Het water draagt je naar diepere lagen van jezelf, de vissen zijn boodschappers van intuïtie en overvloed, en de maan verlicht het pad naar jouw innerlijke wijsheid. Dit wezen is tempel en poort tegelijk, een levende herinnering dat schepping altijd begint in stilte, in luisteren naar de fluistering van je eigen ziel. Wanneer je dit aanschouwt, voel je het ontwaken: de kracht die ooit sluimerde, gloeit weer in je aderen. Het is de crematiekracht van oude patronen en verhalen alles wat losgelaten wordt, wordt herboren. En in die hergeboorte ontvouwt zich jouw heilige stroom van scheppingskracht, zacht, wild, eeuwig
