‘Na de laatste zinnen blijft ze lange tijd stil. Verbijsterd bladert ze verder om te zien of er nog meer komt. Dan sluit ze het schriftje en kijkt Liva aan. ‘Dat was het,’ brengt ze met moeite uit, terwijl ze Liva’s hand pakt. Onbeweeglijk blijven ze zo tegen elkaar aan zitten, zwijgend.’ Hartenkind vertelt het verhaal van Lente en haar dochter Liva. De omstandigheden drijven hen uit elkaar. Dan gebeurt er iets waardoor ze op Nevaeh, een ruig en onbewoond eiland, geraken. Omgeven door het ongerepte landschap, op een plek waar historische invloeden van de omliggende landen merkbaar zijn, doen ze een ingrijpende ontdekking. Langzaam maar zeker groeien de vrouwen naar elkaar toe. Wanneer ze het geluk gevonden hebben, ontdekken ze hoe kwetsbaar dit is. ‘Remmelt Mastebroek vertelt op een prachtige en fijnzinnige manier met gevoel voor sfeer en details.’ (Reformatorisch Dagblad)
