Toprağa gömülüp karanlığı yuva,Soğuğu gıda yapan tohumSabırdan metanet, umuttan dirayetleFilizlenir ve güneşi kazanır.Haramzadelikle yağmaladığı her değerKayıp hanesine yazılırken,Daha fazlası beklenir,Dünya kendisine lutfedilmiş,Mirasyedi insandan.Tohumdan bereketli erdemler barındırırKalp denilen çekirdekte.Kendini inşa edecek olsaAh o karanlığından bir çıkabilseMamureye çevirecek bu viran dünyayı.Ancak daha meyilli duruyorKendini çürüten bir mekanizmaya dönüşmeye,Sonra da tüm hayatı bozmak içinYine kendiyle yarışmaya.Ki göklerin bedelsiz yağdırdığıYerdeki suyu kuruttu.Nefes alsın diye çalışıyordu,Yeşili ağacı kendinden soğuttu.İpekböceği gibi,Bir daha içine dön insan!Madenlerini bir daha keşfet.Sende simyacı hamuru var,Yine paslı demirlerinden elmas üret,Alem nefesini tutmuş haber bekliyor.Bulutların var, yağmur indirenGüneşlerin var can veren, besleyen.Değere dönüşmek için gerekiyorsaÖlecekse içinden bir şeyler,Sen öldür, yine göm kendi toprağına.Ve filizlerin semaya uzansın,Varlık bir kez daha umutlansın.Pamiray Yayınları tarafından yayımlanan, Yavuz Yılmaz kaleminden çıkan Koza kitabını keşfedin. Şiir Kitapları kategorisinde Avrupa Kitabevi'nin özel indirimleriyle sizi bekliyor.Hemen sipariş verin ve Avrupa'ya hızlı teslimat avantajlarından yararlanın!Edebi zevkinizi tatmin edecek harika bir seçim.
