Haar ogen zijn gesloten. omdat haar aandacht naar binnen stroomt naar de stille diepte waar intuïtie en aarde elkaar ontmoeten. In die stilte ademt ze mee met het woud.Met de langzame polsslag van bomen.Met het fluisteren van wortels onder de grond.Met de wind die verhalen draagt tussen bladeren en takken. Haar lichaam straalt een zachte, rustige kracht uit. Een harmonie van geven en ontvangen.Van zachtheid en oeroude wijsheid.Van vrouwelijke scheppingsenergie die niet dwingt,maar laat ontstaan. Op haar hart rust een bergkristal, stralend van zuiverheid, dat haar geest kalmeert, haar energie reinigt en de verborgen kracht in haar naar boven brengt De paddenstoelen langs haar lichaam dragen de magie van transformatie.Ze groeien waar verval nieuw leven voedt,waar het oude wordt omgevormd tot vruchtbare grond voor het nieuwe. De slang bewaakt de stroming van levensenergie,die zich door haar heen beweegt als een levende rivier. Samen vormen ze een symbool van het mysterie van het woud:een plek waar niets werkelijk eindigt,maar steeds opnieuw verandert. Mycelya is een ritueel.Een levende tempel.Een poort tussen zichtbare en onzichtbare werelden. Wie haar aanschouwt, voelt iets van de energie van de aarde zelf diep, rustig en helend. In haar aanwezigheid vertraagt de tijd.Geluiden worden zachter.Gedachten lossen op in de stilte van het bos. En ergens in die stilte,waar adem en aarde elkaar raken,ontwaakt een herinnering: dat zelfs het kleinste zaadje,de meest kwetsbare droom,of de zachtste gedachte gevoed kan wordendoor aandacht,door intentie,en door het stille ritme van het leven zelf. Mycelya bewaakt dat ritme. Een droom van klei en aarde,geboren uit handen die luisteren naar de natuur en die het mysterie van het woudeen tastbare vorm hebben gegeven. Geniet van haar zachte liefdevolle vrouwen veld. Liefs janel BLOOMWITHIN
