Dit werk heet ‘De Mensenboom’ een symbool van verbondenheid, groei en hoop.In het schilderij zie je de aarde, gevormd uit mensen. Geen enkele kleur overheerst, want samen vormen we het fundament van deze wereld. Uit die aarde groeit een regenboogboom. Geen gewone boom, maar één waarin mensen elkaar omarmen. Vrouwen die elkaar liefdevol knuffelen. Mannen die elkaar een warme knuffel geven. Een vrouw in een rolstoel die volledig meedoet in de kring van liefde. En een man die in de spiegel kijkt en diep vanbinnen weet: ik wil liever een vrouw zijn. Links zie je een rups die zich ontpopt tot een vlinder als symbool van vrijheid, transformatie en de moed om jezelf te zijn.In het hart van de boom, diep vanbinnen, zie je een holletje. Daarin raken twee handen elkaar en samen houden ze een zaadje vast. Uit dat kleine zaadje groeit opnieuw een regenboogboompje. Een teken dat we samen, als mensen, positieve zaadjes kunnen planten. Zaadjes van liefde, acceptatie en hoop. Voor onszelf. Voor elkaar. Voor de generaties na ons.Als kindertherapeut zie ik te vaak hoe kinderen worden gepest omdat ze ‘anders’ zijn. Omdat ze iemand leuk vinden van hetzelfde geslacht. Omdat ze zich niet thuis voelen in hun lichaam. Omdat ze buiten de lijntjes kleuren. Dit gepest moet stoppen. De Mensenboom is mijn hoop. Dat wij, als mensen van nu, de vruchtbare aarde mogen zijn waaruit de komende generaties gezond en veilig kunnen groeien. Dat ieder mens zich mag ontpoppen tot wie die werkelijk is. Dat liefde geen hokjes kent. Elke dag kan het begin zijn van een wereld waar we elkaar niet aanwijzen en afwijzen maar omarmen.
