‘Ruh’! Ruha kavusunca! Tüm kainat hisseder o ani! Ve zikrederler... Tüm yildizlar... agaçlar... kuslar... çocuklar... masumiyet! Zikreder... Bu ‘ask’i! ‘Ask’! ‘Ask’a gelir... Hangi zaman... Acil bir zaman... Olaylar hizla akarken... KÖtülük her gün biraz daha artarken... Iyilik azalirken... Seytan... ‘Ruh’umuzu kusatirken... Simdi ‘oku’mayacagiz da! Ne zaman okuyacagiz... Ey Kalbim Kur’an! ‘Ruh’umuz Asktir ‘biz’im... “Ruhun ‘Ask’ Hali”yiz... ‘Biz’! Bu kusatilmayi ancak! Kalbimizdeki vahyi ‘oku’yarak asabiliriz... O zamanlar iste! ‘Ask’in o ‘bir’ halinin içine girmeliyiz... ‘Ruh’umuzu kurtarmaliyiz... Ruhumuzla sirlanmaliyiz... Hayati Sir ‘ruhun’ derinlerine iniyor son kitabinda. çünkü... ‘Ruh’ konusu! ‘Bir’ sirdir... üzerine düsünürken... Tefekkür ederken... Yazarken.... Temkinli olunmalidir... ‘Kalem’ titrer... Yazmak istemez bazen... Zorla yazdirilmaz... Beklenir... Sükunet içine girilir... Secde edersin... Secdedeyken... ‘Kalem’! Yazmak ister... Asil yazi odur... ‘Alin yazisi’ gibidir...
