Çanakkale 100. Yil 1915-2015 Bu kitaptaki Türk, Anzak, ?ngiliz ya da Alman son gaziler de aramizdan ayrildi, artlarinda anilarini birakarak. O yillarda yazdiklari mektuplarda ve yillar sonra onlarla yapilan söylesilerde, savasin dehsetine ragmen, sevgiden, dostluktan ve doganin yasam mesajindan söz ediyorlardi. Bu kitap bu insancil bakisi yansitiyor. Onlarin yaklasimi tarihin, düsmanliklar, silahlarin gücü ya da savaslardaki kayip ve kazançlar üzerine degil, barisçi bir gözle de yazilabilecegini düsündürüyor. On alti yasindayken, yasini büyüterek savasa gönüllü katilan, ama sonra annesine, Annecigim sabahleyin uyandigimda siperimin önünde bir gelincik çiçek açmisti, diye yazan genç Anzak, ardinda sevgi dolu bir mektup birakmisti. Siperlerde ayni kaderi paylasanlar bir Türk, bir ?ngiliz ya da bir Anzak, savasin acimasiz bakisini bir kenara birakip dogayi, insanlari ve olup bitenleri kendi gözleriyle görmekteydi. ... gün agarmak üzere, bir agustosböcegi uzaktan uzaga ötüyor. Biraz sonra onun sesi makineli tüfeklerin sesine karisacak...
