Hz. İsâ Hıristiyan ilahiyatında teslîsin ikinci ilâhî unsuru olarak boynu bükük, gözü yaşlı, elinde asasıyla insanlar arasında gezinen ve bu dünyadan çok manevî âleme has, adeta insanlık ötesi bir figür olarak resmedilmiştir. Kiliselerde çarmıhta acı çekerek hayatını veren bu Mesih görüntüsü, Batı'nın kurgusal Hıristiyan teolojisinin merkezini oluşturmuştur. Müslümanlar elbette Hz. İsâ'nın çarmıhta öldüğüne inanmamaktadır; ancak hepsi bu kadar… Pek çok Kur'ân ayetine rağmen, onun nebevî mesajı hakkında doğru bilgilere sahip olduğumuz söylenemez. Kur'ân'ın yanı sıra Hz. İsâ hakkında önemli kaynak ise mevcut İncil metinleridir. Özellikle Matta İncili'ndeki Dağ Vaazı, Hz. İsâ'nın peygamberlik misyonunu ve ilâhî mesajını keşfetmemiz için oldukça münbit bir kaynaktır. İşte bu çalışmada, Hz. İsâ'nın peygamberlik misyonu, daha çok onun mevcut İncil metinlerinde yer alan Dağ Vaazı öğretilerine dayalı olarak araştırılmıştır. Bu vaazda Hz. İsâ, kendi döneminde Yahudilerin dinlerini, şekil ve kurallar manzumesine hapsedip riyakârlık kaynağına dönüştürdüklerine, aşırı derecede dünyevîleşerek iman, adalet, merhamet ve samimiyet duygularını terk ettiklerine işaret etmiştir. Öncelikle Ferisî tarzı bu tür Yahudiliği eleştiren Hz. İsâ, havarilerinden yeryüzünün tuzu, dünyanın ışığı olmalarını istemiştir. Tuz, manevî açıdan donukluk ve ruhsuzluk içindeki herkese keskin bir tat ve yeni bir canlılık hissi getirirken ışık yine manevî kuralcılığının karanlık dehlizlerinde önlerini göremeyen insanların yolunu aydınlatacaktır.
