Aanleiding voor dit schilderij was mijn wens om een tweeluik dag en nacht te maken. Ik begon met de nacht. Dat schilderij maakte deel uit van mijn allereerste expositie en is verkocht. Met de dag lukte het maar moeizaam. Elke keer eindigde ik met een veel te donker kleurenschema. Om het op te lossen legde ik al mijn donkere kleuren weg en dwong ik mezelf het licht te houden. Maar in plaats van de zomerse dag die ik voor ogen had, werd het toch een soort winterlandschap. De verstilling op dit doek spreekt me aan. Het is de vertolking op doek van het gevoel dat ik in één van mijn gedichten beschreef, dat ik in het lentezonnetje loop, zie ontluiken overal om me heen, dat ik de zon voel op mijn huid, maar dat de stralen mijn hart niet kunnen verwarmen.
